♫ Mistaken for Strangers – The National on tour


Bijzonder hoe de onzekere Tom met deze documentaire van de High Violet tour iets moois voor zijn oudere broer Matt wil doen. Matt Berninger (voor wie het niet wist, leadzanger van The National) heeft aandoenlijk genoeg nog niet door hoe bekend hij is en heeft zijn broer gevraagd hun roadie te zijn tijdens deze toer. Tom is hier echter niet bepaald geschikt voor en moet meerdere malen op zijn verantwoordelijkheden worden gewezen. 

Omdat hij te dronken was, mistte hij bijvoorbeeld de bus en moest de band terugrijden om hem op te halen. Of hij vergeet de gastenlijst. De waarschuwingen lijken hem niet echt te raken maar uiteindelijk wordt hij dan toch ontslagen. Eigenlijk wil hij zichzelf alleen maar bewijzen, misschien wel vooral tegenover zichzelf. Hij is de broer waarbij alles misgaat en heeft een nogal laag zelfbeeld.

Deze documentaire gaat niet eens zozeer over The National als wel over de oprechtheid en de liefde die je tussen de twee broers ziet. Ze maken ruzie, irriteren zich aan elkaar, geinen met een biertje maar je ziet overduidelijk de genegenheid.

Wat mij betreft had er nog iets meer muziek van The National in gemogen. Matt’s stem maakt me nog steeds aan het huilen. Wist niet of ik aandurfde te kijken. Some nasty memories. Maar zeker geen spijt, je ne regrette rien!

Om nog even na te genieten, mijn favoriete liedjes uit de film. Er zitten een paar pareltjes tussen die ik nog niet eerder had gehoord.

Today you were far away and I didn’t ask you why?

What could I say I was far away

You just walked away

And I just watched you

What could I say?

How close am I to losing you?


I need my girl

I am good, 

I am grounded

Davy says that i look taller

I can’t get my head around it

I keep feeling smaller and smaller

It takes an ocean not to break


Score: 7

Mistaken for Strangers – The National on tour

mistaken-for-strangersBijzonder hoe de onzekere Tom met deze documentaire van de High Violet tour iets moois voor zijn oudere broer Matt wil doen. Matt Berninger (voor wie het niet wist, leadzanger van The National) heeft aandoenlijk genoeg nog niet door hoe bekend hij is en heeft zijn broer gevraagd hun roadie te zijn tijdens deze toer. Tom is hier echter niet bepaald geschikt voor en moet meerdere malen op zijn verantwoordelijkheden worden gewezen. 

Omdat hij te dronken was, mistte hij bijvoorbeeld de bus en moest de band terugrijden om hem op te halen. Of hij vergeet de gastenlijst. De waarschuwingen lijken hem niet echt te raken maar uiteindelijk wordt hij dan toch ontslagen. Eigenlijk wil hij zichzelf alleen maar bewijzen, misschien wel vooral tegenover zichzelf. Hij is de broer waarbij alles misgaat en heeft een nogal laag zelfbeeld.

Deze documentaire gaat niet eens zozeer over The National als wel over de oprechtheid en de liefde die je tussen de twee broers ziet. Ze maken ruzie, irriteren zich aan elkaar, geinen met een biertje maar je ziet overduidelijk de genegenheid.

Wat mij betreft had er nog iets meer muziek van The National in gemogen. Matt’s stem maakt me nog steeds aan het huilen. Wist niet of ik aandurfde te kijken. Some nasty memories. Maar zeker geen spijt, je ne regrette rien!

Om nog even na te genieten, mijn favoriete liedjes uit de film. Er zitten een paar pareltjes tussen die ik nog niet eerder had gehoord.

Today you were far away and I didn’t ask you why?

What could I say I was far away

You just walked away

And I just watched you

What could I say?

How close am I to losing you?

I need my girl

I am good, 

I am grounded

Davy says that i look taller

I can’t get my head around it

I keep feeling smaller and smaller

It takes an ocean not to break

Score: 7

Deux Jours, Une Nuit

Prachtige film van Luc en Jean-Pierre Dardenne met Marion Cotillard in de hoofdrol. Aangezien ik nogal achterloop met films kijken (in Granada is vrijwel niks in de orginele versie te zien), heb ik besloten dit jaar een lijst van zo’n honderd films van 2014 door te ploegen. Geen straf met films als deze. De rauwe Belgische stad Seraing geeft de film wat hij nodig heeft. En ik hou van (de overigens bloedmooie) Cotillard, sterk karakter.

Sandra (Cotillard) dreigt ontslagen te worden bij de fabriek waar ze werkt. Haar baas heeft alle collega’s een bonus beloofd als zij vertrekt. Ze zou niet meer goed functioneren na haar depressie. In een weekend tijd gaat ze bij al haar collega’s langs om hen ervan te overtuigen dat ze haar baan nodig heeft. Uiteraard met wisselend succes.

Score: 8

♫ België roept nog steeds

Nacht Collectief x Oaktree – Woodscape

Gevoelige, electronische muziek van Adriaan de Roover van Oaktree in combinatie met de visuele concepten van Nacht Collectief levert een adembenemende clip op. Wat zou ik dit graag op m’n slaapkamermuur hebben in plaats van die lelijke glow in the dark sterren. 


Oaktree – I Still Feel (feat. Avondlicht)

Oaktree & Avondlicht (beide uit Antwerpen) brengen op 4 februari aanstaande hun EP Amalgamation uit. Ik was al een beetje verliefd op Oaktree, maar deze combinatie maakt me echt nieuwsgierig! Zodra de vrouwelijke vocalen bij ‘I Still Feel’ starten, smelt ik helemaal. Tot er een mooie clip beschikbaar is, zullen we het moeten doen met Soundcloud.


Avondlicht – Embrace


Jarig!

Aan dit plaatje heb ik eigenlijk niks toe te voegen. Kijk dan! Nog steeds ongelofelijk dat ik hier op maar twintig minuten rijden vandaan woon. M’n autootje hier hebben zou zo fijn zijn. De bus reed namelijk niet op m’n verjaardag. Want feestdag. Ja, dat wist ik ook wel.. Gelukkig wilde de taxi ons wel voor een feesttarief naar het startpunt van onze wandeling in Beas de Granada brengen. Met 22 kilometer in de benen had ik ’s avonds geen fut meer voor drankjes. Het werd Domino’s met een vieze, veel te zoute pizza, alle leuke restaurants bleken helaas ook dicht met Driekoningen. Ik heb genoten!
Beas de Granada