Slotcouplet

Longarts Sander de Hosson schrijft in Slotcouplet in treffende bewoordingen over zijn ervaringen met ongeneeslijk zieke patiënten die in hun laatste levensfase zijn beland. Soms zijn de dilemma’s waar hij en zijn team voor komen te staan onmenselijk zwaar.

Je leeft mee met de strijd die hij zowel met zichzelf, als soms met (naasten van) de patiënt moet aangaan. Wat is ethisch verantwoord? Hoe ver moet je gaan? Wat wil die patiënt zelf eigenlijk? Ik heb immense bewondering voor mensen die in de palliatieve zorg werken. Zeker in een tijd als deze, waar afscheid nemen vaak niet mogelijk is.

De spreuk die De Hosson in het boek citeert, is hem ten volle op het lijf geschreven. “Geneeskunde is soms genezen, vaak verlichten, maar altijd troost bieden”.

La médecine c’est guérir parfois, soulager souvent, consoler toujours.

Ambroise Paré

Telkens weer probeert hij de laatste momenten zo waardig mogelijk te maken voor de patiënt en diens geliefden. Ik lees zoveel respect en mededogen in zijn benadering dat vrijwel elk verhaal me aan het huilen maakte.

De meeste mensen deugen

Alleen al om de titel had ik zin om dit boek te gaan lezen. Los daarvan vind ik het ook wel een verfrissend standpunt in een tijd waarin er zoveel negativiteit op social media rondgaat. Soms zakt de moed me daarvan wel eens in de schoenen.

De strekking van het boek is eigenlijk simpel: wie goed doet, goed ontmoet. En ja, daar zijn uitzonderingen op. Iedereen heeft wel eens een slechte dag.

Het boek staat vol met interessante wetenschappelijke tests en anekdotes over hoe de inzichten over de intenties van de mens in de loop der jaren veranderd zijn. Fascinerende materie. En hier komt een spoiler alert: de meeste mensen deugen!

Zoals Rutger in het slot stelt: het is tijd voor een nieuw realisme. Tijd om de associatie van dat woord met cynisme kwijt te raken. Want als je in het goede van de mens gelooft, ben je een realist. De mens ís namelijk in wezen goed. Laten we elkaar dus voortaan positief benaderen. Je zou zomaar aangenaam verrast kunnen worden.

Lied voor de vermisten

Pierre Jarawan werd in 1985 in Amman, Jordanië geboren nadat zijn ouders voor de Libanese burgeroorlog waren gevlucht. Op driejarige leeftijd kwam hij met zijn Libanese vader en Duitse moeder naar Duitsland. Zijn debuutroman ‘De zoon van de verhalenverteller’ stond weken in de bestsellerlijst van Der Spiegel en is een internationale bestseller die in vele talen vertaald is.

Het verhaal vertelt over Amin die twaalf jaar na de dood van zijn ouders met zijn oma vanuit Duitsland terugkeert naar Libanon. Een land dat hij helemaal niet kent en waar hij een buitenstaander is omdat hij de oorlog niet heeft meegemaakt. Hij sluit vriendschap met de wat brutalere Jafar met wie hij dag in dag uit door de hem onbekende straten van Beiroet zwerft. Zo vangt hij een glimp op van de verwoesting van de oorlog. Amin begint zijn herinneringen aan deze periode vast te leggen in 2011, als de Arabische lente ook in Beiroet begint.

De schrijver schakelt moeiteloos tussen heden en verleden en je krijgt een behoorlijk inkijkje in de jaren van de burgeroorlog in Libanon. Net zoals andere Midden-Oosterse schrijvers heeft ook Jarawan een prachtige, verhalende stijl. Alleen al zinnen als deze: ‘soms veroorzaakten de gedachten in haar hoofd zoveel deining dat ze vanbinnen tegen haar voorhoofd drukten, waar ik ze als rimpels zag.’ Wat een prachtig boek!

Ólafur Arnalds, JFDR – Back To The Sky

Deze IJslandse componist ontbreekt helaas nog steeds op mijn lijstje ‘live gezien’. Samen met de eveneens IJslandse artiest Jófríður Ákadóttir (JFDR) produceerde Ólafur Arnalds een prachtig dromerig liedje zoals alleen hij dat kan. De sfeer doet me denken aan de donkere nachten zoals ik die van Scandinavië ken. Buiten bij het vuur zitten, een hemel die uit elkaar spat van sterrenpracht. Dekentje over je benen. Jófríður heeft een kriebelig mooie stem die me bekend voorkwam. Na wat speurwerk bleek ik haar inderdaad te kennen van Samaris, een al even fantastische electro/triphop-band waarin Jófríður de zang voor haar rekening neemt. Back To The Sky is perfect om bij in slaap te vallen en is daarom te vinden op mijn Night Magic playlist.

30-day Song Challenge

Eindelijk een challenge die ik echt leuk vind!

30-day song challenge

Day 1 A song you like with a color in the title: Leonard Cohen – Famous Blue Raincoat. Die is alvast makkelijk!

Day 2 – A song you like with a number in the title: Noah And The Whale – 5 Years Time

Omdat ik hier nog altijd even vrolijk van word!

Day 3 – A song that reminds you of summertime: Kungs vs Cookin’ on 3 Burners – This Girl

Day 4 – A song that reminds you of someone you’d rather forget: Dire Straits – Telegraph Road

Jammer dat ’t zo’n bloedmooi liedje is.

Day 5 – A song that needs to be played loud: Junkie XL – 1967 Poem

Day 6 – A song that makes you want to dance: Kitty, Daisy, & Lewis – Polly Put The Kettle On

Day 7 – A song to drive to: The Prodigy – Voodoo People (Pendulum Remix)

Day 8 – A song about drugs or alcohol: Praga Khan – Breakfast in Vegas

Dit mag trouwens ook HARD!

Day 9 – A song that makes you happy: Mantua – Feel The Wheels

Dat valt niet mee, uit een playlist van 140 liedjes kiezen van welke ik het allergelukkigst word. Het voelt alsof ik dit liedje al m’n hele leven ken.

Day 10 – A song that makes you sad: Rebekka Karijord – The noble art of letting go

Binnen 10 seconden janken. Serieus.

Day 11 – A song you never get tired of: Leftfield- Phat Planet

Day 12 – A song from your preteen years: Chris Isaak – Wicked Game

Misschien niet helemaal pre-teen, maar van die tijd heb ik geen muzikale herinneringen (ik tel de Duitse schlagers van m’n vader niet mee).

Day 13 – A song you like from the 70s: Fleetwood Mac – Dreams

Volgens mij ben ik niet zo’n seventies fan, ik heb playlists van de 50’s, 60’s, 80’s en 90’s, maar geen van de 70’s. Even zoeken dus. Toch een mooie gevonden!

Day 14 – A song you’d love to be played at your wedding: Low – What Part of Me

Ik mag zeker niet overal Jasper Steverlinck invullen zeker? Deze zal dan uit m’n ‘kleffe liefdesliedjes’ playlist moeten komen 😉

What part of me don’t you know?
What part of me don’t you own?

Voor de rest mag er wel vrolijker muziek gedraaid worden trouwens. Ik heb namelijk geen waterproof mascara.

Day 15 – A song you like that’s a cover by an other artist: The Broken Circle Breakdown Bluegrass Band – If I Needed You

Het origineel van Townes van Zandt is ook al prachtig, maar van deze versie krijg ik echt kippenvel. Misschien omdat ik van de film zo hard moet huilen? Aanrader trouwens die film.

Day 16 – A song that’s a classic favorite: Otis Redding – I Can’t Turn You Loose

Day 17 – A song you’d sing a duet with someone on karaoke: Therapy? – Stories

Ik kan jullie beloven dat ik NOOIT karaoke zal zingen. Maar als ik dan écht niet meer bij m’n positieven ben, dan zou ’t dit liedje worden.

Happy People Have No Stories! Zo is ’t maar net!

Day 18 – A song from the year you were born: Steve Miller Band – The Joker

In mijn geboortejaar werd er nogal wat bagger gemaakt. Maar deze vind ik nog steeds wel tof.

Day 19 – A song that makes you think about life: Baz Luhrmann – Everybody’s Free To Wear Sunscreen

Ik geloof niet dat hier uitleg bij nodig is. Ge-wel-dig nummer. Ook al is ’t geen echt lied.

Day 20 – A song that has many meanings to you: Greg Brown – ‘cept You & Me Babe

Day 21 – A song you like with a person’s name in the title: Suzanne Vega – Tom’s diner

Ik voel me heel oud als ik dit luister en ik heb dit liedje ook al heel lang niet gehoord maar deze kwam spontaan naar boven.. Nog steeds mooi.

Day 22 – A song that moves you forward: The Soup Dragons – I’m Free

Hier was ik als 16-jarig meisje bezeten van. Op zaterdagochtend naar de bieb om cd’s te lenen en die vervolgens op m’n ghetto blaster met dubbel cassettedeck over te nemen op een bandje. Those were the days 😉 Grappig dat ik de muziek van toen nog steeds net zo leuk vind.

Day 23 – A song you think everybody should listen to: Eels – The Look You Give That Guy

Gewoon prachtig. Niks meer, niks minder.

Day 24 – A Song by a band you wish were still together: Sweet Coffee – Tomorrow

Zo enorm jammer dat ze niet meer bestaan. Dit is de muziek die ik ’t allerliefst luister. Rock Werchter, Pyramid Marqee in 2010, blote voetjes, zon op m’n hoofd (dat kon wat minder met 35 graden), biertje in m’n handen en dansen op een dekentje. Zalig!

Dag 25 – A song you like by an artist no longer living: Gorki – Mia

Daar hoef ik geen seconde over na te denken. Alleen een liedje kiezen is een uitdaging. Wat heb ik gehuild toen ik het bericht kreeg dat Luc de Vos was overleden. Zo’n moment dat je nog weet waar je was en wat je deed (ik stond te koken in m’n lelijke seventies keuken in Granada). Gelukkig heb ik Gorki vele malen live mogen zien en was ik bij dit legendarische optreden op Werchter!

Day 26 – A song that makes you want to fall in love: YES – Owner of a Lonely Heart

Dit heb ik misschien wel iets te vaak geluisterd (ik lees dat ik 9 was toen deze plaat uit kwam). Maar man, wat blijft dit klassiek goed.

Day 27 – A song that breaks your heart: Sarah Bettens – Win Me Over

Niet alleen dit liedje van Sarah breekt m’n hart overigens. Zo’n emotie in die stem van haar ❤

Day 28 – A song by an artist whose voice you love: Jasper Steverlinck – Broken

Moet ik hier echt kiezen? Dit mag van mij altijd aan, elk moment van m’n leven, elk moment van de dag. Als ik blij ben, als ik verdrietig ben. Ik moet er altijd van huilen, van blijdschap of van verdriet. Zijn muziek trekt me al mijn hele volwassen leven overal doorheen.

Day 29 – A song you remember from your childhood: Simon & Garfunkel – The Boxer

Als ik dit hoor, ben ik weer in oma’s woonkamer waar de platenspeler stond met slechts een paar platen die ik leuk vond als kind. Elvis en Simon & Garfunkel. Bij gebrek aan een radio in huis stonden deze twee platen altijd op repeat toen ik er in m’n puberteit ging schoonmaken om wat extra’s bij te verdienen.

Day 30 – A song that reminds you of yourself: P!nk – I Don’t Believe You

Hoe ik hier zo spontaan bij beland? Geen idee, maar ’t klopt wel.

Book challenge 2019

Omdat ik graag meer wilde ontspannen, nam ik me afgelopen jaar voor om meer te gaan lezen. Het voelde bijna weer als toen ik een klein meisje was en ik elke woensdagmiddag stipt om 13 uur naar de bibliobus bij ons in het dorp ging. Dan leende ik het maximum aantal boeken en las er diezelfde middag al twee uit om die nog snel voor sluitingstijd om vijf uur weer in te leveren. Toen ik naar de middelbare school ging, kon ik eindelijk zelf op de fiets naar de bieb in Maastricht. Toen begon echter mijn grote liefde voor muziek en leende ik al snel alleen nog maar cd’s.

Dit jaar stelde ik mezelf als doel om 24 boeken te lezen. Of ik dat ging halen, durfde ik niet te voorspellen. Maar sinds ik vorig jaar een nieuwe ereader (voor de geïnteresseerden: de Kobo Aura H2O Edition 2) aanschafte, lees ik weer als een bezetene. Ook als ik ’s nachts niet kan slapen, is het enorm prettig om even te kunnen lezen. Meestal sukkel ik dan al snel weer in slaap. Mijn vorige (vooroorlogse) ereader had nog geen ingebouwd licht waardoor ik die ’s nachts nooit kon gebruiken. Of ik moest ruzie willen met m’n lief. Halverwege dit jaar had ik mijn Goodreads challenge al volbracht en uiteindelijk heb ik zelfs 38 boeken gelezen! Het niveau was nogal wisselend maar als ik twee boeken mag noemen die ik er echt vond uitspringen zijn dat ‘Het is oorlog maar niemand die het ziet’ van Huib Modderkolk en ‘Becoming’ van Michelle Obama.

Voor komend jaar leg ik de lat weer op hetzelfde niveau want het moet me geen stress op gaan leveren. Als je m’n challenge voor komend jaar wil volgen, word dan even vriendjes met me op Goodreads. Sowieso altijd interessant om te zien wat anderen lezen.

#01 JELLE HERMUS – STEEDS LEUKER

Prettig leesbaar boek, al storen de letterlijk vertaalde Engelse termen af en toe wel. Zoals de schrijver zelf al aangeeft, staat het boek vol met open deuren. Toch is het soms goed daar weer even op gewezen te worden. Met kleine stapjes naar dat onhaalbaar lijkende doel toe. 

Score: 7

#02 PAULIEN CORNELISSE – TAAL VOOR DE LEUK

Heerlijk hoe Paulien sommige taalkundige zaken observeert. Bij tijd en wijle hard moeten lachen. Vooral ’t stukje over dekrasie (duurde even voordat ik snapte waar dat over ging, maar ik kijk ook geen Heel Holland Bakt) en lieve schat (domme koe). Lekker om even voor ’t slapengaan in te lezen. 

Score: 7

#03 YVANKA VAN DER ZWAAN – 19% KANS OP GELUK

Gewoon een lekker simpele chicklit. Leest heerlijk weg. Lollig wel dat ’t over kleuren en persoonlijkheden gaat, daar ben ik net zelf op de opleiding uitgebreid mee bezig geweest. Maar pinguïns?

Score: 6

#04 CAROLIEN SPAANS – DOET SNEEUW PIJN

Met de boeken van Bookchoice kan ’t alle kanten op. Soms zitten er pareltjes tussen. Dit was er geen. De eerste helft van het boek had ik de indruk het dagboek van een pubermeisje te lezen. Het verhaal an sich zou best potentie kunnen hebben maar dan had er toch echt meer diepgang in moeten zitten. Ik hoor nu vooral een vrouw die voornamelijk leuk gevonden wil worden. 

Score: een heel magere 6

#05 HEATHER MORRIS – THE TATTOOIST OF AUSCHWITZ

Ondanks de gruwelen die bij een concentratiekamp horen, is dit boek vreemd genoeg luchtig geschreven. Wat de impact alleen maar groter maakt (daardoor deed het me een beetje denken aan de film La Vita e Bella, door de humor erin werd het lijden extra schrijnend). Het motto van Lale, de tatoeëerder, ‘als je ’s ochtends wakker wordt, is het een goede dag’, toont zijn manier om te overleven.

Score: 8

#06 RENÉ APPEL – DANSEN IN HET DONKER

Leest luchtig weg, maar ook niet meer dan dat. Kan er de vinger niet opleggen waarom ’t niet beter wordt. Te geforceerd.

Score: 6

#07 CRISTINA ALGER – DE VROUW VAN DE BANKIER

Superspannend!

Score: 7

#08 LINA BENGTSDOTTER – DE VROUW DIE TERUG MOEST

Geweldig boek, spannend tot het eind! Van het kaliber (beginjaren) Läckberg. Deze schrijfster ga ik volgen.

Score: 8

#09 COLLEEN HOOVER – NOOIT MEER

Leest als een trein. Béétje te veel chickflick maar toch net genoeg diepgang en een mooi thema. 

Score: 7

#10 JUDITH VISSER – ZONDAGSKIND

Ik moest erg wennen aan de schrijfstijl in het begin. Die kwam heel nep over. Geleidelijk aan werd het beter, tot het zo goed werd dat ik niet meer kon stoppen met lezen. Herkenbare worsteling met de wereld en hoe alles voor ons bepaald lijkt te worden. 

Score: 8

#11 CARLIJN VIS – VRIJ SPEL

Met humor geschreven waardoor het ondanks het thema nergens zwaar wordt. Het leest als een trein. Afwisseling tussen heden en oorlogstijd geeft het een mooi perspectief. Ik zou deze oma wel willen leren kennen.

Score: 8

#12 EMMA ROUS – DE TWEELING VAN SUMMERBOURNE

Spannend tot het eind!

Score: 7.5

#13 NIKOLA SCOTT – DE SCHADUW VAN MIJN MOEDER

Prachtig boek!

Score: 8

#14 SARAH – ARMSTRONG – LAAT ME NIET ALLEEN

Onderhoudend boek, vlot geschreven. Maar ik stoor me erg aan de naïviteit van de hoofdpersoon. Wat mij betreft gaat ze echt veel te ver en houdt ze het meisje veel te lang bij zich. Toch getuigt het ook van lef wat ze doet. Het einde vind ik wel erg ongeloofwaardig. 

Score: 7

#15 SIMONE ST. JAMES – GEBROKEN MEISJES

Razend spannend!

Score: 8

#16 KATHERINE REAY – DEAR MR. KNIGHTLEY

Leest heerlijk weg. Voor mij een beetje te veel van het goede met al dat geciteer uit Jane Austen etc.

Score: 8

#17 RENEE KNIGHT – DE SECRETARESSE

Wat een geweldige wending van het verhaal! Heerlijk boek.

Score: 8

#18 RUTH WARE – DE DOOD VAN MEVROUW WESTAWAY

Spannend tot het eind!

Score: 8

#19 KIKI VAN DIJK – BALI

Simpel boekje, leest lekker weg en was goede afleiding tussen het studeren door. Prima tijdens vakantie oid. Persoonlijk vond ik het leuk dat het zich op Bali afspeelt en ik alle plaatsen herkende. Maar diepgang moet je in dit boek niet verwachten.

Score: 6.5

#20 MARIEKE LUCAS RIJNEVELD – DE AVOND IS ONGEMAK

Niet mijn boek. Ik houd van zware thema’s maar hier werd ik echt metafoormoe van. Vind het enorm kunstmatig geschreven en heb het met moeite weten uit te lezen.

Score: 6

#21 ZADIE SMITH – WITTE TANDEN

Niet doorheen te komen. Na 100 pagina’s geef ik het op. Kom er ook niet achter waar het aan ligt. Schrijfstijl is niet de mijne.

Score: 4

#22 KARIN BLOEMEN – MIJN WARE VERHAAL

Omdat het vanuit het perspectief van de jonge Karin geschreven is, moest ik even in de schrijfstijl komen. Vervolgens kon ik niet stoppen met lezen. Niet te bevatten dat je zo’n heftige jeugd kunt hebben en niet je verstand verliest. Respect voor het lef om openheid te geven. Mooi boek!

Score: 8

#23 GABY RASTERS – NOOIT MEER BANG

Gezien het thema (de aanslagen in Brussel) had ik hier echt meer diepgang van verwacht. Personages blijven enorm aan de oppervlakte. En dan die onwaarschijnlijke relaties. Maandenlang aan het bed zitten van iemand die je daarvoor slechts een paar uur gesproken hebt.. Het is mij allemaal wat te zoetsappig. Als je een simpel boek voor aan ’t strand zoekt, zit je hier wel goed mee. 

Score: 5

#24 MICHELLE OBAMA – BECOMING

Wat een inspirerende vrouw! Mooi om een inkijkje in haar leven te krijgen voor en ten tijde van haar first-lady-schap. Fijne en toegankelijke schrijfstijl die me van het begin tot het eind geboeid wist te houden. Dikke aanrader!

Score: 8.5

#25 JAAP ROBBEN – ZOMERVACHT

Wederom een fantastisch boek van Robben. Ik had van bepaalde personages wel meer te weten willen komen. Het einde kwam een beetje abrupt voor mij. Knap geschreven waardoor ik bij iedere scène beeld had.

Score: 8.5

#26 CAMILLA LÄCKBERG – GOUDEN KOOI

Sinds 12 jaar verslind ik de boeken van Läckberg. Wellicht was dit boek het laatste wat ik van haar las. Verbazingwekkend slecht. De reviews waren niet al te best maar ik wilde het toch een kans geven. Er zit geen diepgang meer in, het voelt als makkelijk scoren. Verhaal is ongeloofwaardig en ik heb moeite gehad het uit te lezen. Hoop echt dat dit een eenmalige misser was.

Score: 5

#27 BESSEL VAN DER KOLK – THE BODY KEEPS THE SCORE

Het heeft me voldoende overtuigd om het boek aan te schaffen. Jammer dat er geen e-book vd Nederlandse vertaling bestaat..

#28 GRAEME SIMSION – HET ROSIE RESULTAAT

Weer een pareltje in de Rosie-reeks. Het verhaal gaat inmiddels niet meer zozeer om Don maar dit keer vervult zijn zoon Hudson de hoofdrol. Het vermoeden bestaat dat hij autisme heeft en Don wil zijn zoon helpen zich aan te passen aan de ‘normale’ wereld.

Score: 8

#29 CHRYSTY LEFTERI – DE BIJENHOUDER VAN ALEPPO

Prachtig boek waarbij ik wel een hoofdstuk nodig had om er in te komen. Ik kan er de vinger niet op leggen wat me in eerste instantie zo stoorde aan de schrijfstijl. Daarna werd ik het verhaal ingezogen en kon ik het boek niet meer wegleggen. De schrijfster heeft in een vluchtelingenkamp in Athene gewerkt en vanuit die ervaring geschreven over een Syrisch koppel dat naar Engeland vlucht. Heftig verhaal en de trauma’s waaraan ze blootstaan zijn haast niet voor te stellen.

Score: 8

#30 LIESBETH SMIT – IK MOET NOG EVEN KIJKEN OF IK KAN

Als je een goed boek over introversie wil lezen, lees dan Susan Cain. Ze heeft er gedegen onderzoek naar gedaan. Dit boek is me te jolig en populair geschreven, vriendin. En het woord ‘innie’ mag voor mij ook op de brandstapel, wat een jeukwoord. Als je nog nooit iets over introversie hebt gelezen, is dit een prima boek om mee te beginnen. Het leest simpel weg. Verder geeft dit boek me nogal het gevoel me de mening op te dringen dat introverten het erg vinden en zich schamen om introvert te zijn. Persoonlijk heb ik daar mijn hele leven nog nooit last van gehad. Ik weet heel goed hoe ik in elkaar steek en wat ik nodig heb om te functioneren. Het is eigenlijk alleen de extraverte buitenwereld die er niet mee om kan gaan (werk, school, vrienden: profiléér je toch eens wat meer, praat eens wat harder, doe niet zo ongezellig..). Hoe we die wereld zo ver krijgen dat die ook rekening gaat houden met de introvert weet ik nog niet. Daar denk ik nog even over na. Met een koptelefoon op m’n hoofd.

Score: 6-

#31 NICOLIEN MIZEE – MOORD OP DE MOESTUIN

Ik vond het een erg vermakelijk boek. Het is inderdaad wat eenvoudig geschreven maar mij stoort dat niet. Moeilijke woorden maken een boek niet per se literair verantwoord. Ik vind de stijl juist erg origineel. Het kaboutergebeuren had er voor mij wel uit gemogen. Daar heb ik helemaal niks mee. Ook hadden de personages wat minder in aantal gemogen en dan iets verder uitgediept.

Score: 8

#32 TATJANA ALMULI – KNAP VOOR EEN DIK MEISJE

Tot op zekere hoogte enorm herkenbare worstelingen. Prettig geschreven. Toch vraag ik me af of iemand die dit niet zelf aan den lijve ondervindt, het ooit zal begrijpen. Er is zoveel oordeel in plaats van compassie.

Score: 7

#33 CLAUDIA DE BREIJ – NEEM EEN GEIT

Heb ik iets geleerd van dit boek? Nee. Ik had geen idee waar dit boek over ging toen ik erin begon. Het bleek over DE GROTE levensvragen te gaan. Open deuren, ja een heleboel. Maar daarom niet minder waar. Mooie insteek voor een boek en Claudia beschrijft ’t met veel zelfreflectie en humor.

Score: 7

#34 PAULIEN CORNELISSE – DE VERWARDE CAVIA

Heerlijk boek, hardop zitten lachen om de bizarre taferelen (die eigelijk gewoon op elk kantoor voorkomen). Ik zou graag een keer een kijkje in Pauliens hoofd willen nemen. Houd van haar gekke kronkels.

Score: 8

#35 HUIB MODDERKOLK – HET IS OORLOG MAAR NIEMAND DIE HET ZIET

Wauw, wat een boek! Het leest bijna als een thriller. Enorm knap hoe de schrijver een onderwerp als dit prettig leesbaar weet te houden/maken voor een leek op dit gebied zoals ik. En beangstigend hoeveel men van je weet, ook al ben je er alert op. Een van de beste boeken die ik dit jaar las.

Score: 9

#36 TOMMY WIERINGA – DE HEILIGE RITA

Ondanks dat de schrijver de hemel in wordt geprezen vanwege zijn geweldige schrijfstijl, moest ik erg wennen aan dit boek. Ik voelde het niet zo. Gaandeweg kwam ik toch beter in het verhaal en werd ik erdoor gegrepen. Prachtige zinnen en af en toe schateren om de bizarre anekdotes. Al met al een mooi boek.

Score: 7.5

#37 HUGO BORST – ACH, MOEDERTJE

Weer een prachtig boek van Hugo Borst over zijn moeder en de perikelen in de zorg. Mooier eerbetoon aan je moeder bestaat niet.

Score: 8

#38 SASKIA NOORT – STROMBOLI

Matig boek. Voelde ondanks ’t onderwerp geen enkele emotie. Te weinig uitgediepte karakters. Zonde. Het leest wél lekker weg.

Score: 6

NB alle afbeeldingen zijn afkomstig van Bol.com.

Cigarettes After Sex – Neon Moon

As a collector of moon songs I felt this new cover of Cigarettes After Sex belonged on my Spotify playlist. This beautiful song is originally a country song by Brooks & Dunn. Cigarettes After Sex added their so typical soft style to it and although almost every song sounds the same, I’m still not bored with them. On the contrary! I’m specifically in love with the first verse. Listen and enjoy.

When the sun goes down
On my side of town
That lonesome feeling
Comes to my door
The whole world turns blue

There’s a rundown bar
Cross the railroad tracks
I’ve got a table for two
Way in the back
Where I sit alone
And think of you

I spend most every night
Beneath the light
Of a neon moon

If you lose your one and only
There’s always room here for the lonely
To watch your broken dreams
Dance in and out of the beams
Of a neon moon

I think of two young lovers
Running wild and free
I close my eyes
And sometimes see
You in the shadows
Of this smoke-filled room

No telling how many tears
I’ve sat here and cried
Or how many lies
That I’ve lied
Telling my poor heart
You will come back oneday
I spend most every night
Beneath the light
Of a neon moon

If you lose your one and only
There’s always room here for the lonely
To watch your broken dreams
Dance in and out of the beams
Of a neon moon

But I’ll be alright
As long as there’s light
From a neon moon
And I’ll be alright
As long as there’s light
From a neon moon

Amy

This week I finally got to watch Amy, a documentary about the life of Amy Winehouse. It is composed of lots of short home video’s which really give you a good insight in her life. Although I am not a big fan of jazz I was touched deeply by her story. Her talent is incredible and she seemed very humble about it. She JUST wanted to make music, not necessarily be famous.

Having harmful people like her husband and father around her didn’t build up to a strong self confidence of course. Towards the end she seemed to be owned by the world and not capable of living her own life any longer. She started using drugs and alcohol as an escape and that together with her boulimia became fatal to her body.  At one point she even said she would have loved to give her talent back in return for being able to walk on the streets without being harassed all the time. That really summed  it up for me. The pain she must have gone through is unimaginable. Such a waste.

One of the songs that touched me most was this one:

Score: 8

Novastar

Have been waiting since 2014 for the new album from Novastar’s Joost Zweegers but this year it’s finally gonna happen. The new single ‘Home Is Not Home’ is already a winner for me. The concert he gave in Melkweg yesterday was a nice mix of old and new songs; The Best Is Yet To Come, Caramia, Lost and Blown Away, Home Is Not Home and the beautiful encore Kabul ao. Melkweg upstairs is a very nice setting with unfortunately very uncomfortable seats. Best view you can get is from the balcony though.. See below a couple of songs I shot with my camera. Maybe it’s because it was his 3rd concert in a row at this venue but I had the feeling Joost didn’t give it all. The best is yet to come..

Score: 7.5

Novastar – Kabul
Novastar – The Best Is Yet To Come

Herr Alt + Electropoëzie. Supertof. En symmetrisch.

Gisteravond zag ik optredens van Electropoëzie en Herr Alt in Podium Duycker in Hoofddorp. Beide waren nieuw voor me. En de zaal ook. Op basis van een paar korte YouTube filmpjes had ik besloten het een kans te geven. Het klonk lekker energiek en precies als het soort dansbare muziek wat ik de laatste tijd een beetje/veel mis. Herr Alt mocht aftrappen in een nagenoeg leeg zaaltje. Prachtig podium trouwens dus erg zonde dat er niet meer volk was (letterlijk op 2 handen te tellen). Hij trok zich echter niks aan van de lege zaal en gooide zijn volle enthousiasme in het optreden. Altijd knap hoe iemand in z’n eentje zo’n electro-act kan dragen, het deed me een beetje denken aan Lydmor. Hopelijk zie ik hem volgende keer in een wat gevuldere zaal.

Score: 7

Herr Alt – Bit By Bit

Na Herr Alt was het de beurt aan Electropoëzie. Hier was ik erg benieuwd naar aangezien ik eigenlijk helemaal niet van poëzie houd. Maar wel van mooie woorden, zoals het prachtige ‘Liefdesravijn’. Deze show spatte uit elkaar van de energie. Ook zij stoorden zich (niet zichtbaar) aan de lege zaal. Met veel humor brachten ze teksten over alledaagse, burgerlijke dingen als ‘symmetrie in de vensterbank’. Kon het erg waarderen.

Score: 7.5